پدرام آذرنوش

پدرام آذرنوش، نوجوانی از شهر ‎دهدشت در استان کهگیلویه و بویراحمد و متولد ۲۷ خرداد ۸۳ بود.

او در میان مردمی بزرگ شد که او را به دلیل قامتی بلند، رشید و ورزیده، قهرمانی کوچک می‌دانستند. او ۱۶ سال داشت و با شجاعتی بی‌نظیر، همیشه در کنار مردمش بود. پدرام قهرمان کاراته، بوکسور و فوتبالیست بود و آرزو داشت در آینده در آسیا و جهان بدرخشد.

پدرام هیکل درشتی داشت و در رشته‌های ورزشی چون کاراته، بوکس و فوتبال زبان‌زد بود. پیش‌تر یک فرد آگاه و نزدیک به خانواده پدرام به ایران‌وایر گفته بود که همه او را به «پهلوانی» می‌شناختند، چون دغدغه مردم و به‌خصوص مردم تهیدست را داشت: «متواضع بود و زحمت می‌کشید بهتر از قبل شود. همیشه می‌گفت الگویش علی دایی است. می‌گفت علی دایی، بزرگ شد، تحصیل کرد و ورزش کرد، قهرمان شد و در آذربایجان کلی از مردم را که در فقر بودند، دستشان را گرفت.»

پدرام به گفته دوستان و نزدیکانش، «فرد بسیار دست‌ودلبازی بوده و وقتی با دوست‌هایش جایی می‌رفتند، اجازه نمی‌داده کسی دست در جیبش کند.»

در شب ۳۱ شهریور ۱۴۰۱، هنگامی که مردم دهدشت به خیابان‌ها آمدند تا به شهادت مظلومانه مهسا امینی اعتراض کنند، پدرام نیز به صف معترضان پیوست. درگیری‌های شدیدی بین جوانان و نیروهای سرکوبگر رخ داد و صدای تیراندازی مداوم شنیده می‌شد.

در نزدیکی فرمانداری، دختری جوان با مزدوران حکومت درگیر شده بود. پدرام برای کمک به او شتافت و با مزدوران درگیر شد. سرکوبگران ابتدا با گلوله ساچمه‌ای به او شلیک کردند، اما پدرام همچنان سرپا ایستاد. لحظاتی بعد، مزدورانی که بر بالای ساختمان بودند، با گلوله جنگی قلب او را نشانه گرفتند. ساعت ۸ شب، پدرام با سینه‌ای شکافته و غرق خون، در ده متری ساختمان فرمانداری به خاک افتاد.

یک شاهد عینی که پنج‌شنبه ۳۱ شهریور در مقابل فرمانداری دهدشت، شاهد گلوله خوردن پدرام آذرنوش بود به رادیو فردا می‌گوید «شلوغی‌ها آن روز از چهاراه آقا شیروان(امام) شروع شد و تا فلکه به سوی فرمانداری ادامه داشت. ۱۰ متر نرسیده به فرمانداری، یک دوربرگردان است که همان‌جا جلوی پارک یک آلاچیق زده‌اند دقیقاً همان‌جا حدود ساعت ۷:۳۰ تا ۷:۴۵ دقیقه شب بود که گلوله زدند».

به گفته شاهدان عینی، پدرام آذرنوش همان‌جا بعد از اصابت گلوله به قلبش جان باخته است

خانواده آذرنوش شکایت کرده و خواستار معرفی قاتل فرزندشان شده‌اند، اما به گفته نزدیکان پدرام «بیش از ۲۰ درجه‌دار که سروان و سرهنگ هم هستند، صورت‌جلسه کرده‌اند که توسط پدرام آذرنوش ضرب و جرح شده‌ایم و مدعی شده‌اند. همه دروغ است. یک پسر ۱۷ ساله با دست خالی چه می توانست بکند؟ و چطور می‌توانست ۲۰ نفر را مجروح کند؟»

یکی از نزدیکان پدرام می‌گوید: «پدرام ورزشکار بود. هیکل ورزشکاری و قد ۲ متر داشت و برای مطالبه حق قانونی خودش و همنوعانش رفته. این بچه، هیچ سلاحی نداشت. دستش را مشت کرده بود. دو دست داشت و برای نجات یک دختر از دست مأمورها، دستانش را مشت کرده بود.»

خانواده پدرام آذرنوش برای خاکسپاری و مراسم ختم و چهلم فرزندشان با مشکلی مواجه نشدند اما پدر او بارها به نهادهای مختلف احضار شده است. نزدیکانش می‌گویند: «بارها احضار کرده و گفته‌اند که نباید حرف بزنید. نباید اطلاع‌رسانی کنید. به او گفته‌اند جواب کسی را نده جلوی بچه‌ها را بگیر جلوی مردم را بگیر اعتراض نکنند و شعار ننویسند. یک ماه پیش هم شایان و رضا آذرنوش، پسرعموهایش را در یاسوج بازداشت کرده بودند. کلاً خانواده تحت فشار هستند که سکوت کنند.»