محمد مهدی کرمی

محمدمهدی (کومار) کرمی (۱۰ آبان ۱۳۸۰ – ۱۷ دی ۱۴۰۱) کاراته‌کار اهل ایران و یکی از شرکت‌کنندگان مراسم چهلم حدیث نجفی و پارسا رضادوست جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران بود که به ادعای دستگاه قضایی جمهوری اسلامی به‌همراه ۱۵ نفر دیگر در مرگ یک بسیجی در درگیری‌های آن روز نقش داشت.او به‌عنوان متهم ردیف اول پرونده شناخته شده بود. اتهامی که هیچ سند محکمی برای آن وجود نداشت .جمهوری اسلامی او را در ۱۷ دی به‌همراه سید محمد حسینی، یکی دیگر از متهمانِ همین پرونده، اعدام کرد.

به ما زنگ زد و گفت بابا حكم‌ها را به ما داده‌اند؛ حكم من اعدام است. پسرم گريه می‌كرد و می‌گفت به مامان چيزی نگو.»

این را ماشاالله کرمی، پدر محمدمهدی کرمی به مهدی بیک، خبرنگار روزنامه اعتماد گفته بود.

روز جمعه ۱۶ دی خبر رسید که مهدی بیک بازداشت و پدر محمد قبادلو، دیگر بازداشتی محکوم به اعدام، به دلیل فشار عصبی در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستانی بستری شده است.

عصر جمعه بعضی از حساب‌های حکومتی در شبکه‌های اجتماعی تبلیغ می‌کردند: «دم اذان صبح خبرهای خوبی می‌شنوید.»

آن طور که فعالان حقوق بشر می‌گویند محمد حسینی پدر و مادرش را از دست داده بود و کسی را نداشت که پیگیر کارش باشد.

هیچ یک از این دو از حق تعیین وکیل برخوردار نبودند و به گفته پدر محمدمهدی کرمی، وکیل تسخیری که قوه قضاییه برای پسرش انتخاب کرد حتی جواب تلفن‌هایشان را نمی‌داد.

در چنین شرایطی از اولین جلسه دادگاه آنها تا اجرای حکمشان حتی ۴۰ روز هم طول نکشید.

به این ترتیب شمار اعدامیان مرتبط با اعتراضات اخیر به چهار نفر رسیده است.

این به غیر از انبوه زندانیانی است که محکومیت‌های دیگری داشته‌اند و اعدام‌هایشان با شتاب بیشتری از ماه‌های قبل اجرا می‌شود.

اعدام ناگهانی محمدمهدی کرمی و محمد حسینی، همانند اعدام محسن شکاری و مجیدرضا رهنورد، بیش از آنکه باعث ایجاد ترس، سرخوردگی یا اندوه شود، موجی از ابراز خشم و نفرت از حکومت ایران را برانگیخته است.

گزارش‌ها حاکی از شکنجه شدید کرمی و حسینی در زندان رجایی‌شهر کرج است. آن‌ها بیش از دیگران مورد "جوجه‌کاری" (شکنجه آویزان کردن) قرار گرفتند – مثلاً ۵۰ دقیقه برای حسینی در مقابل ۲۰ دقیقه برای دیگران. روز اعدام، به آن‌ها گفته شد مشمول عفو رهبری شده‌اند، اما ناگهان اعدام اجرا شد. کرمی قصد اعتصاب غذا داشت و زندانیان دیگر می‌خواستند همراهی کنند.

جایزه ها و افتخارات ورزشی

بر اساس گزارش‌ها، مراسم خاکسپاری محمدمهدی کرمی غریبانه و با محدودیت‌های شدید امنیتی برگزار شد. نیروهای حکومتی به خانواده‌اش اجازه برگزاری مراسم عمومی ترحیم یا تجمعی را ندادند و فشارهای گسترده‌ای بر آن‌ها وارد کردند تا از هرگونه تجمع جلوگیری شود. پیکر او در شرایط امنیتی به خانواده تحویل داده شد و دفن در سکوت نسبی انجام گرفت. هیچ مراسم رسمی تشییع یا نماز میت جمعی گزارش نشده است، و خانواده از ترس بازداشت بیشتر، نتوانستند حتی سنگ قبر مناسب نصب کنند. پدرش، ماشاءالله کرمی (دستفروش)، بعدها در مصاحبه‌ها از این فشارها سخن گفت و تأکید کرد که حتی وکیل تسخیری به تماس‌هایشان پاسخ نمی‌داد.

بلافاصله پس از اعدام، احتمالاً در ۱۸ یا ۱۹ دی ۱۴۰۱ (یک یا دو روز بعد)، در گورستان محلی نظرآباد یا کرج. جزئیات دقیق مکان دفن عمومی نشده، اما ویدیوهایی از اقوام در حال عزاداری خصوصی (مانند ضجه و زاری در منزل) در ۱۸ دی منتشر شده است.

جزئیات دقیق قبر:

قطعه: ۱

ردیف: ۴۸

شماره: ۱۶۵

این اطلاعات بر اساس ثبت رسمی در منابع حقوق بشری و یادبودهای قربانیان اعتراضات ۱۴۰۱ است. تابلوی موقت مزار او نیز توسط نزدیکان در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده، که نشان‌دهنده سادگی و غربت مراسم است. پدرش، ماشاءالله کرمی، بعدها در مصاحبه‌ها از فشارها برای عدم نصب سنگ قبر دائمی سخن گفته است.